TERUG
Geestelijke verzorging
Geestelijke verzorging ook bij huisarts
Org.Nederland
Geestelijke verzorging ook bij huisarts


Hildebrand Bijleveld

Er zijn niet veel geestelijk verzorgers werkzaam in de huisartsenpraktijk. In tegenstelling tot verpleeghuizen en ziekenhuizen zetten huisartsen zelden geestelijke verzorgers met hun luisterend oor in. Uit onderzoek blijkt dat een gesprek met geestelijke verzorgers goed is voor de patiënt en dat het medicalisering van geestelijke nood kan voorkomen. Het gaat daarbij niet alleen om vragen rond het levenseinde, maar ook over de zin van het bestaan, de verwerking van verlies van een geliefde, relatie of werk. Patiënten blijken door de inzet van geestelijke verzorgers minder vaak medicijnen nodig te hebben. Bovendien slaat medicatie beter aan in combinatie met de geestelijke zorg. Mensen voelen zich opmerkelijk veel beter na een goed gesprek. Het is een goede zaak dat de regeringsfracties van D66 en ChristenUnie afgelopen week hebben gepleit om de geestelijke verzorging naar alle huisartsen in het land uit te breiden. Het betreft geestelijke zorg toegespitst op de levensovertuiging van de patiënt.

Het zou een logische ontwikkeling zijn om geestelijke verzorging standaard bij de huisartsenpraktijk te betrekken. Ouderen blijven langer zelfstandig wonen. Huisartsen verwijzen minder snel door en trekken steeds langer met patiënten op. Tegelijkertijd zijn er steeds minder mensen kerkelijk betrokken en krijgen huisartsen vaker vragen die vroeger aan de predikant of pastoor werden gesteld.

Niet alle huisartsen hebben affiniteit met de geloofsvragen en geestelijke nood van hun patiënten. En er zijn ook dokters die er weinig antenne voor hebben. Zij kunnen de patiënt op dat punt niet zelf verder helpen. In zo’n geval zouden ze een geestelijk verzorger kunnen inhuren als praktijkondersteuner of de gemeente om een projectsubsidie vragen.

Financiering kan geregeld worden via de WMO-gelden ter voorkoming van ‘zinverlies of eenzaamheid’. Of via een vergoeding door de zorgverzekeraar, maar dan moet de patiënt wel de juiste polis en verzekeraar hebben.

Eenduidiger

Er zijn dus al wel mogelijkheden om geestelijke verzorging in de huisartspraktijk mogelijk te maken, hoewel dat allemaal wel eenduidiger en makkelijker zou kunnen. Maar het is nu eerst belangrijk dat gemeenten, verzekeraars en rijk actief uitdragen dat de huisarts en ambulante GGZ gebaat zijn bij betrokken geestelijke verzorgers.

Het is hoog tijd dat huisartsen met geestelijke verzorgers om de tafel gaan zitten. Professionals uit de buurt verdienen de voorkeur, want die zijn snel beschikbaar en bekend met de omgeving en gemeenschap. Ook als de patiënt niet meer bij de huisarts loopt, kunnen ze desgewenst bij hem of haar betrokken blijven.


bron: nieuwsbrief Het Goede leven.com uitgave: 19 dec 2017
bericht nr. 19457 :  geplaatst op 19-12-2017 en 106 maal gelezen


Gerelateerde berichten


Opties
Deel dit bericht met uw vrienden op sociale media

    Facebook   Bericht afdrukken  Bericht afdrukken