TERUG
Diaconaat
Het R.K. Armbestuur in Amersfoort bestaat 150 jaar. Dit bestuur biedt sinds haar
rkamersfoort

Archief Kerkplein Amersfoort 2005


Het R.K. Armbestuur in Amersfoort bestaat 150 jaar. Dit bestuur biedt sinds haar oprichting hulp aan mensen in nood.

door Henriëtte Greidanus
Het Armbestuur werd in 1855 door de katholieke parochie in Amersfoort opgezet. In 1853 waren de 2 staties ’t Zand en De Elleboog samengevoegd en officieel tot parochie omgezet. Staties waren missiegebieden die vanuit Rome als zodanig waren aangewezen.

Uiteraard is er sinds 1855 veel veranderd in de werkwijze van het Armbestuur. Bart Verreijt is pastoor van ’t Zand en lid van het Armbestuur namens Pastores in Amersfoort. Hij verhaalt over de liefdadigheid van vroeger en de hulp van nu.


,,Zorgen is een kleine moeite” RK Armbestuur: niet alleen voor brave katholiek

Verreijt kreeg onlangs nog de oude boekhouding in handen, uit de begintijd van het Armbestuur: ,,Toen functioneerde het Armbestuur bijna als een soort Sociale Dienst”, vertelt hij. ,,Mensen zonder inkomen kregen wekelijks geld van het bestuur. Je moest natuurlijk wel een brave Rooms Katholieke kerkganger zijn om voor hulp in aanmerking te komen.” Dat is volgens de pastoor inmiddels wel veranderd.

,,Er wordt nu niet meer gevraagd ‘wat bent u’ aan mensen die hulp nodig hebben. Hulpbehoevende mensen waren in die tijd volledig afhankelijk van het particulier initiatief. We hebben in Nederland nu veel staatsvoorzieningen, zoals de bijstand, die juist ontwikkeld zijn vanuit een christelijk denkende samenleving’’, zegt de pastoor, ,,vandaar dat de Armzorg nu niet meer wekelijks mensen een bijdrage geeft voor hun onderhoud, maar eenmalig inspringt.”

,,Er blijven toch altijd mensen die dringend hulp nodig hebben, bijvoorbeeld omdat de wasmachine het begeeft. Het is wel lastig dat veel particulieren en organisaties niet weten dat ze bij ons hulp kunnen krijgen. De drempel is hoog om hulp te vragen.”

,,Mensen schamen zich. We hangen dit soort hulp niet aan de grote klok omdat je mensen niet in verlegenheid wilt brengen. We geven overigens ook eenmalige bijdragen aan organisaties; voor bijvoorbeeld activiteiten voor daklozen en vluchtelingen.”

Het is volgens de pastoor goed dat niet alles door de overheid wordt geregeld en er dingen over blijven voor het particulier initiatief om te doen. ,,Dat houdt mensen ook betrokken bij elkaar.”

De pastoor merkt duidelijk de gevolgen van de individualisering van de samenleving in zijn werk. ,,Onze leden zijn bijvoorbeeld wel heel actief binnen de kerk. Catecheses en diensten worden relatief goed bezocht. Mensen werken enthousiast mee aan de kerkelijke activiteiten. Maar de diaconale taken komen steeds meer in de knel, terwijl die minstens zo belangrijk zijn.”

,,Het gaat om de zorg voor de mensen in je omgeving, om maatschappelijke betrokkenheid. Het staat ook in de bijbel dat je je als gelovige niet alleen met de kerk bezig moet houden, maar ook met de zorg voor je medemens. Het Armbestuur wil dit stimuleren. Het is, lijkt mij, toch een kleine moeite om even langs te gaan bij een zieke buur of een oudere die alleen leeft”, concludeert Bart Verreijt.




bron: De Stad Amersfoort uitgave: 14 okt 2005
bericht nr. 3192 :  geplaatst op 14-10-2005 en 1316 maal gelezen


Geen gerelateerde berichten
Opties
Deel dit bericht met uw vrienden op sociale media

    Facebook   Bericht afdrukken  Bericht afdrukken