TERUG
Kerk en samenleving
Bijeenkomst 27 oktober 2009 – Klimaatverandering
rkamersfoort

Archief Kerkplein Amersfoort 2009

Op dinsdag 27 oktober is er een avond over klimaatverandering en de gevolgen ervan voor de vrede in de wereld en de ontwikkeling van de volken. Kees Tinga, coördinator van de projectgroep Kerk en Milieu van de Raad van Kerken houdt een inleiding. De vorige eeuw was de eeuw van de wereldoorlogen. Deze eeuw wordt de eeuw van plaatselijke conflicten over natuurlijke hulpbronnen en vruchtbare grond. De Raad van Kerken heeft daarover een verklaring uitgegeven onder de titel ‘Kwetsbaarheid, verantwoordelijkheid en moed’. Christenen en christelijke kerken hebben een eigen inbreng. Van onzekerheid en angst naar hoop en vernieuwing…

De avond is in het kerkcentrum van de H. Geestparochie aan de Mozartweg 54 en begint om 19.30 uur. Het tweede deel van de avond, vanaf kwart over negen, gaat over missie, ontwikkeling en vrede in de nieuwe parochie Onze Lieve Vrouw van Amersfoort.

spreker Kees Tinga, coördinator van de projectgroep Kerk en Milieu van de Raad van Kerken

Dat het klimaat verandert, is voor iedereen zichtbaar. Maar over oorzaken, tempo, risico's en effecten wordt verschillend gedacht. Uit onderzoek is gebleken dat klimaatverandering tot die ontwikkelingen behoort waarover Nederlanders zich de meeste zorgen maken. Als de aarde teveel opwarmt komen grote delen van de natuurlijke leefomgeving en zelfs het overleven van de mensheid op het spel te staan. Niet iedereen is van de waarschijnlijkheid van een dergelijke ontwikkeling overtuigd. Maar als oproep tot omkeer, tot het zoeken van nieuwe wegen, is een vérgaande waarschuwing op zijn plaats. Ook nu al zijn er immers gebieden en bevolkingsgroepen die lijden onder de gevolgen van de klimaatverandering, de Inuït in Groenland bijvoorbeeld. Ook al is de opwarming van de aarde misschien niet meer tegen te houden, de mogelijk desastreuze gevolgen ervan mogen niet enkel op de schouders van de minst draagkrachtigen in onze wereld terechtkomen.

In 2008 heeft de Raad van Kerken in Nederland een verklaring uitgegeven naar aanleiding van de klimaatverandering. In deze verklaring probeert de Raad van Kerken de eigen inbreng van kerken te benoemen in het zoeken naar wegen om hiermee om te gaan. De Raad heeft daarvoor de woorden ‘kwetsbaarheid, verantwoordelijkheid en moed' gevonden. De klimaatverandering maakt de kwetsbaarheid van mensen en van de mensheid hernieuwd zichtbaar en voelbaar. De mens en zijn natuurlijke leefomgeving van dieren en planten zijn in kwetsbaarheid met elkaar verbonden en op elkaar aangewezen. Het besef van die kwetsbaarheid kan onzeker en angstig maken, zelfs wanhopig. Sommige mensen vluchten dan in negeren, ontkennen of erop vertrouwen dat het wel zal worden opgelost. De internationale wetenschappelijke consensus is dat de klimaatverandering in belangrijke mate wordt veroorzaakt door menselijk handelen. Dat wijst ons op onze verantwoordelijkheid. En ook als wij niet de veroorzakers zijn, hebben we nog een verantwoordelijkheid om de gevolgen ervan op te vangen. Een verantwoordelijkheid die niet alleen onszelf geldt, maar ook onze naasten, ver weg en dichtbij, en komende generaties. We mogen niet in berusting en passiviteit schieten.

Volgens de Raad hebben christenen en christelijke kerken hier iets eigens in te brengen: ‘Het christelijke denken en leven wijst hier een weg: de mens die weet heeft van kwetsbaarheid en afhankelijkheid van een grotere werkelijkheid die zijn eigen persoonlijk kennen en vermogen te boven gaat, kan in vrijheid en bescheidenheid, maar met moed en hoop verder gaan. Ook omdat hij weet dat vanuit de beloofde toekomst zijn eigen perspectief omvangen wordt door een groter, genadig en genezend perspectief' (Kwetsbaarheid, verantwoordelijkheid en moed, 10 december 2008). En: ‘Vanuit christelijke optiek is de aanvaarding van eigen kwetsbaarheid, gebrokenheid en schuld echter een moment van vernieuwing, van nieuwe hoop en activiteit' (idem).

Kerken hebben in hun traditie woorden en gedachtegangen voor het omgaan met zonde, schuld en omkeer. Hun verbondenheid met kerken overal in de wereld maakt hen in het bijzonder attent op de gevolgen van de klimaatverandering voor de armsten in de ontwikkelingslanden. Met het morele gezag dat kerken in onze samenleving nog steeds hebben, kunnen ze burgers en overheden, consumenten en producenten aanspreken op hun gedrag en de gevolgen ervan. Vanuit hun oorsprong en geschiedenis zouden kerken ook gemeenschappen kunnen zijn waar een andersoortig handelen wordt besproken, voorgedaan en ingeoefend.

Aan het eind van de verklaring richt de Raad van Kerken een oproep aan de kerken, aan de leden van de kerken en aan politieke en maatschappelijke organisaties. Aan de laatsten wordt gevraagd: om bij burgers en hun organisaties draagvlak te creëren en besef van de noodzaak tot verandering; om constructief te werken aan de formulering en implementatie van een rechtvaardig klimaatbeleid en bijbehorend duurzaam samenlevingsmodel; om in internationale contacten en samenwerkingsverbanden een overtuigde en consequente visie op de samenhang van vrede en duurzame ontwikkeling te vertegenwoordigen en te bepleiten. Voor de oproep van de Raad aan de kerken en aan de leden van de kerken: zie kader.

 

Guus Timmerman,
pastoraal werker en profielhouder diaconie van de R.K. Parochie Onze Lieve Vrouw van Amersfoort i.o.

Voor informatie zie:

http://www.kerkenmilieu.nl/

http://www.fairclimate.nl/ (een programma van ICCO en Kerk in Actie).

De verklaring ‘Kwetsbaarheid, verantwoordelijkheid en moed' is te vinden op:

http://www.pkn.nl/site/uploadedDocs/Verklaring_Klimaatverandering_+_oproep_RvK.pdf

en, met foto's en bijlagen, op:

http://www.raadvankerken.nl/fman/861.pdf

 

+ Zie eerdere berichten op Kerkplein over klmaatvernadering:

 

Oproep
Deze aan bovenstaande verklaring verbonden oproep is gericht aan vier
adressanten:
de Raad zelf (1), de aangesloten kerken (2), de individuele leden van de kerken (3)
en de organisaties van politiek en maatschappelijk middenveld (4).


1. De Raad van Kerken in Nederland:
Neemt zich voor de eigen mogelijke en wenselijke rol in een lange termijn programma uit te werken en uit te dragen, naar kerken, politiek en de bredere samenleving.
Zal aanmoedigen en stimuleren dat de theologische en ethische achtergronden van het vraagstuk van klimaatverandering worden verhelderd en dat het thema wordt verankerd in het werk van de kerken.
Ondersteunt de internationale en nationale oecumenische programma's rond klimaatverandering en zet zich in voor verdere bekendmaking ervan.


2. Van de kerken wordt gevraagd:
Klimaatverandering en haar gevolgen een belangrijke plaats te geven, op hun agenda en in hun werkzaamheden op het terrein van pastoraat, diaconaat, theologische studie (in gemeentes/parochies en opleidingen), toerusting en liturgie.
Aan hun geloofwaardigheid bij te dragen door in de eigen organisatie waar te maken wat zij in deze oproep van anderen vragen. Een mogelijk instrument daarbij kan een ‘kerkelijke klimaatrapportage' zijn, die bijv. in jaarverslagen wordt opgenomen. In hun contacten met overheid en politieke partijen aan te dringen op rechtvaardig en effectief klimaatbeleid, zo mogelijk in relatie tot de invoering van de klimaatwet.


3. Leden van de kerken worden aangemoedigd:
Om de ernst van de situatie eerlijk onder ogen te zien in verantwoordelijkheid naar zichzelf, naar medegelovigen en naasten ver weg en dichtbij, en naar komende generaties.
Om te zoeken naar een overtuigde en positieve invulling van een meer duurzame leefstijl, die van waarde is voor de (persoonlijke) kwaliteit van leven en voor de eigen en gemeenschappelijke spiritualiteit, en daarbij gebruik te maken van de mogelijkheden die allerlei (inter)kerkelijke en andere campagnes rond schone energie en energiebesparing, duurzame consumptie, fair trade, duurzame mobiliteit, natuur- en dierenbescherming, ontwikkelingssamenwerking e.d. nu al bieden.
Om zich in verbanden van allerlei aard (kerk, politiek, vrijwillige inzet en zorg, school, bedrijf/werkkring e.d.) in te zetten voor een constructieve bijdrage aan de aanpak van het klimaatprobleem. FairClimate met zijn drieslag van besparen, vergroenen en vergoeden biedt daarvoor een goed
aanknopingspunt.


4. Aan politieke en maatschappelijke organisaties wordt gevraagd:
Om bij burgers en hun organisaties draagvlak te creëren en besef van de noodzaak van verandering; mede vanuit de morele en spirituele waarden die de kerken uitdragen.
Om constructief te werken aan de formulering en implementatie van een rechtvaardig klimaatbeleid en bijbehorend duurzaam samenlevingsmodel waarin de Nederlandse medeverantwoordelijkheid voor de gevolgen van klimaatverandering voor mensen in ontwikkelingslanden wordt aanvaard.
Om in internationale contacten en samenwerkingsverbanden een overtuigde en consequente visie op de samenhang van vrede en duurzame ontwikkeling te vertegenwoordigen en te bepleiten.

 



bericht nr. 9586 :  geplaatst op 09-10-2009 en 1999 maal gelezen


Gerelateerde berichten


Opties
Deel dit bericht met uw vrienden op sociale media

    Facebook   Bericht afdrukken  Bericht afdrukken